Agar amerikaliklarni “sokker”ga qiziqtirish uchun maxsus teleserial yozilsa, uning syujeti Rekshem hikoyasidan unchalik farq qilmagan bo‘lardi.

Hech kim eslamaydigan, dunyoning chekkasida joylashgandek tuyuladigan klub, grandlarga qarshi bosh ko‘tarayotgan autsayder; Filadelfiyada tug‘ilgan hamkor-egasi Rob Makelhenni bu voqeani shaharning eng mashhur farzandi Rokki bilan qiyoslagandi.

Klub “Apollon Krid”ni Milliy Ligadan yuqoriga ko‘tarilish ko‘rinishida yengdi. “Klubber Leng” timsolidagi Ikkinchi liga ortda qoldi, Birinchi ligadan chiqish esa “Ivan Drago”ga tenglashtirildi.

Biroq, xuddi “Rokki”ning beshinchi qismi deyarli syujetsiz ekani uchun keng tanqid qilingani kabi, Rekshem ham o‘z hikoyasining keyingi bosqichida qoniqarli yakunni topa olmayotgandek ko‘rinmoqda.

Uels klubining ertaknamo talqini shundan iboratki, ular ketma-ket uchta ko‘tarilish qayd etib, Angliya liga tarixida buni uddalagan ilk klubga aylandi. Bunga shubha bilan qaraydigan, aniqrog‘i, voqealarga realroq nazar soladiganlar esa Rekshem byudjeti raqiblarining katta qismidan ancha ustun bo‘lganini ta’kidlashadi.

Orzudagi ssenariy so‘nggi to‘siqdan o‘tish, ya’ni amerikaliklarning aksariyati eshitgan yagona liga bo‘lgan Premer-ligaga chiqish edi. Ammo futbol siz ertagingiz qanday tugashini xohlashingizga uncha parvo qilmaydi.

Chempionship har doim Rekshem uchun haqiqiy sinov bo‘lishi aniq edi. Makelhenni va Rayan Reynolds quyi ligalarda pul sarflab muvaffaqiyatga erishgan bo‘lsa, bu safar ular ancha boyroq, bu ligada ancha katta tarix va nufuzga ega, shuningdek, yuqoriga ko‘tarilish yo‘lini ancha yaxshi biladigan klublarga duch kelishdi. Chempionshipdagi o‘n nafar klub egasining taxminiy boyligi $1bn dan yuqori; Makelhenni va Reynoldsniki esa $500m ga yaqin.

Shunga qaramay, bu ularning ketma-ket to‘rtinchi ko‘tarilishi bo‘lmasa-da, ikkinchi divizionga qaytgan ilk mavsum kutilmaganda muvaffaqiyatli o‘tdi. Jamoa yettinchi o‘rinni egalladi, bu yangi tizim bo‘yicha pley-off uchun yetarli bo‘lardi. Ular mavsum boshlanishidan oldin ko‘proq umid bog‘langan yana bir yuqoriga chiqqan jamoa — Birmingemdan ham yuqorida yakunlashdi.

Ammo endi qiyin ikkinchi mavsum yetib keldi. Juma oqshomida Premer-liga futboli bo‘lmagani bois katta auditoriya Rekshemning Vest Xemdan 6-0 hisobida qaqshatqich mag‘lub bo‘lganiga guvoh bo‘ldi; bu o‘yin klubning umumiy ierarxiyadagi o‘rnini aniq ko‘rsatib berdi.

Xabarlarga ko‘ra, Rekshem tarixidagi eng katta tomoshabinlar qarshisida o‘tkazilgan uchrashuvda Vest Xem tartibsiz va bu darajaga hali tayyor bo‘lmagan jamoani bemalol jazoladi.

Agar Jarrod Bouen, Premer-ligada o‘ynashga to‘la loyiq ekani yaqqol ko‘rinib turgan futbolchi, shu gollarning uchtasini urganda edi, buni shunchaki yuqori saviyadagi futbolchining yorqin lahzalari deb izohlash mumkin bo‘lardi. Ammo Vest Xemning barcha olti goli olti xil futbolchi tomonidan urildi.

Rekshem standart vaziyatlardan gol o‘tkazib yubordi, uzatmalardan keyin gol o‘tkazdi, jarima maydoni ichidagi tezkor paslardan keyin gol yedi, qarshi hujumlarda jazolandi, yuqoridan tashlangan uzun to‘pdan ham gol qo‘yib yubordi.

Bu yil ko‘plab jamoalar Vest Xemga yutqazadi, albatta, ammo aynan shu mag‘lubiyatning ko‘rinishi Rekshemning navbatdagi raqibi Sautgempton ham xuddi shunday imkoniyatlarga ega bo‘lishini anglatadi. Midlsbro ham shunday.

Hozircha bu mavsumda Rekshem yetti uchrashuvdan atigi bitta g‘alabaga erishdi va jadvalda 19-o‘rinda bormoqda. Agar maqsad Premer-ligaga chiqish bo‘lsa, qo‘ldagi barcha dalillarga qarab, Rekshemni ligadagi eng yaxshi sakkiz jamoa qatoriga kiritish qiyin.

Tahlil allaqachon boshlangan va ayblovlar bosh murabbiy tomonga qaratilmoqda. Rekshemning ta’sirli yuksalishi davomida rul boshida bitta inson turdi — Fil Parkinson. U klubda besh yildan ortiq ishlayotgani sababli Angliya liga futbolidagi amaldagi murabbiylar orasida xizmat muddati bo‘yicha to‘rtinchi o‘rinda turadi. Shubhasiz, u muvaffaqiyatli ishladi, biroq endi uning malakasi chegarasiga yetib kelindimi? Agar u bo‘sh bo‘lganida, Chempionship yuqori yarmidagi biror klub uni tayinlash haqida o‘ylarmidi?

Parkinsonni London stadionidagi safar uchrashuvida vaziyatga moslasha olmagani uchun asosli ravishda tanqid qilish mumkin. U Vest Xemni qarshi hujumlarda tutib olish umidida jamoani 5-4-1 sxemasida maydonga tushirdi, ammo Vest Xemda bunday himoyani paslar bilan yorib o‘tish uchun yetarli sifat bor edi. U 67-daqiqada to‘rtta o‘zgarish qildi, biroq bu paytga kelib o‘yin allaqachon boy berilgandi.

Rekshem shunday vaziyatga tushib qoldiki, ularda o‘tmish qahramoni bo‘lgan, ammo balki kelajak uchun mos kelmaydigan murabbiy bor.

Boshqa ko‘plab egalari murabbiylar masalasida keskin qarorlar chiqargan, ammo buni sadoqat, fidoyilik yoki yanglish romantizm deb atang, Rekshem rahbariyati Parkinsonning qolishini istayotganga o‘xshaydi.

Murabbiyga so‘nggi bir necha transfer oynasidagi unchalik ishonch uyg‘otmagan seleksiya ham yordam bermadi. Ularning yozdagi eng katta xarajati Sanderlend darvozaboni Entoni Patterson bo‘ldi. U juma oqshomidagi o‘yinda atigi uchta seyv qildi va o‘ziga yo‘llangan zarbalarning 60% dan kamini qaytaradi.

Umuman olganda, liga bo‘yicha o‘rtacha yoshi eng katta tarkibda haqiqiy sifatga ega futbolchilar juda kam. Yetti o‘yindan keyin birorta futbolchi ham ikkitadan ortiq gol ishtirokiga ega emas. Rekshem Maks Klivort va Ben Shifdan jarohat sabab foydalana olmayapti, ammo pasayish darajasi bunchalik katta bo‘lishi kerak emasdi.

Xo‘sh, endi nima bo‘ladi? Murabbiyni iste’foga chiqarish kerakmi? Hech bo‘lmasa bu mavsum ko‘tarilish ehtimoli pastligini tan olish kerakmi? Yoki yanvargacha chidab, yana katta mablag‘ sarflash kerakmi?

Bu savollarga aniq javob yo‘q, ammo tobora ravshanlashib bormoqdaki, Rekshemning Gollivudcha hikoyasi haqiqatning shisha shiftiga kelib urildi.